Mustafa Özdemir, 15 yaşında başladığı çıraklık serüvenine, yıllar içinde kendi dükkanını açarak devam etti. Özdemir, “Çanakçı’da ilk demirci dükkanını açan bendim. Benden sonra başka dükkanlar açıldı ama hepsi kapanarak mesleği bıraktı. Ben ise hala bu mesleği bırakmadım. Eskiden at nalı çivisinden kapı kilidine kadar her türlü demir işini yapardık. Şimdi her şey fabrikalarda üretilip satılıyor. Bugünlerde ise en çok tarım aletlerinin bakım ve onarımlarıyla ilgileniyoruz” dedi.
Baba oğul meslek dayanışması
Kendisinden sonra mesleği sürdürmesi için 7 çocuğundan en küçüğüne mesleği öğretmiş olmanın mutluluğunu yaşadığını da anlatan Özdemir, “Babamın yanında çıraklık yaparak bu mesleği öğrendim ve şimdi en küçük oğluma öğretiyorum.
Beraber çalışıyoruz ama gelecekte bu işin devam edip etmeyeceğini bilmiyorum. Eskiden bu meslek büyük bir ihtiyaçtı ve kazanç sağlıyordu. Şimdi ise sadece alışkanlıkla devam ediyoruz” diye konuştu.
Meslek zamanla yok oluyor
Mustafa Özdemir’in oğlu Ziya Özdemir ise mesleğin kendilerinden sonra ilçelerinde geleceği olmadığını kaydederek “Bu mesleği dedem 50-60 yıl yapmış, babam 80 yıldır sürdürüyor ve ben de küçüklüğümden beri babamın yanında çalışıyorum. Ancak artık bu meslek kaybolmaya yüz tuttu, hatta unutuldu. Eski zamanlarda, inşaat sektörünün ihtiyaç duyduğu kapı menteşesinden kilitlerine kadar her şeyi burada yapardık. Şimdi bu işler fabrikalarda üretiliyor” şeklinde konuştu.
Ziya Özdemir, babasının gönlünü hoş tutmak için zaman zaman birlikte çalıştıklarını ifade ederek “Eski işler yok, fakat babamın gönlünü hoş tutmak için hala bir gün dükkanı birlikte açık tutuyoruz. Birlikte çalışıyoruz, çekiç sallayıp demir dövüyoruz. Ancak meslek bizi bırakacak gibi görünüyor” ifadelerini kullandı.
